پاييدن مشغله ي  شماست.

اين عبارت شرح يه عكسه كه تو كتاب نقد عكس خوندمش. عبارت جالب و بديهي اي هست. تصور اين كه هر لحظه داريم مي پاييم جالبه . ولي جالبتر اينه كه هر لحظه داريم پاييده مي شيم. پاييده شدن و بعد از اون برداشت شدن با ذهنيت بشري ملغمه اي از هر كدوم از ما مي سازه كه شده همين دنياي واويلا. اما اينكه پاييده بشيم توسط كسي/چيزي كه از دروني ترين احوالاتمون هم خبر داره جالبتر و جذابتر به نظر مي رسه.

نمي تونيم با ذهنيت خودمون بپاييم . پاييدن جز در كشف خود در ديگري راه به هيچ جايي نداره.

پ.ن :

نقد عکس  تری برت   کاوه میر عباسی و اسماعیل عباسی   نشر مرکز  چاپ هشتم ۱۳۸۶  طرح جلد ابراهیم حقیقی  ص :۱۴۵

كينه يعني چرا تو اين كارو كردي پس من هم به تلافي اين كار رو مي كنم. اما اوني كه هم بدي ها يادش مي مونه و هم خوبي ها اما راه خودش رو مي ره چي بايد گفت؟

۲

شادي آدم هايي رو كه مي رن شهر بازي اصلا درك نمي كنم. بايد به يه متخصص غدد مراجعه كنم. البته شايد هم به يه روان پزشك به تعبير برخي.

۳

استقلال شايد برترين نعمت خدادادي باشه . ولي توهم استقلال حتما چيز مسخره ايه.

۴

واژه ي مناسب براي ۹۹٪ آدمها ـ اولي ش خودم ـ اينه : ناشكري.

۵

دنياي بعضي از آدمها حالم رو از انسانيت به هم مي زنه . اين همه غرور ؟ اين همه كينه ؟‌اين همه خودخواهي و توهم رو عرش بودن. اين بادكنك كي قرار بتركه؟ منظورم با خودمه.لطفا به خودتون نگيريد.

براي رسيدن به سرشتي نيك گاهي بايد تا قعر خباثت ها فرو رفت. مقايسه بهترين راه درك مفاهيم ارزشي است. اين را به تجربه بايد دانست.

* نام كتابي از  روسو

دیروز بود...بله همین دیروز ..دقیقا از ۲۴ ساعت قبل شروع شد...یه سفر دورن شهری با همه ی ویژگی های سفر...اونم چه سفری..کمی مدرن ..کمی سنتی..کمی به روش آقاجونم....کمی هم به مدل ۲۰۰۸

از برج آرین میرداماد شروع شد...شهر کتابی که باید  از موشک های اسرائیل درخواست کنیم تا هدف بگیرنش....چرا نداره..شهر کتابی که جدیدترین کتابش مال ۲ سال پیشه...باید درشو گل که نه کاه گل بگیرن...پیاده گز کردن تا سر شریعتی ( خیابون شریعتی ) و بعد دیدن پرویز عروس آتش و رفتن تا کندو...حوصله ندارم جز به جز بنویسم...تاول انگشت پام هنوز زق زق می کنه ...تا پارک زرگنده و شهدای گمنام ش و دوست شدن ۲ دقیقه ای با یه پیرزن تو پارک....خریدن انجیر و شستن تو پلاستیک و خوردن در حین پاییت رفتن از سرازیری خیابون شریعتی...یه حس وحشتناکی به آدم می ده ...تازه برج برندس رو هم دید زدیم ...فقط باید واژه واژه بنویسم......